راضى باشى به ولايت ائمّهء خود و مرضىّ و پسنديده باشى به سبب ثواب خدا ، پس داخل شو در ميان بندگان من ، يعنى محمّد و اهل بيت او ، داخل شو در بهشت من . پس در آن وقت هيچ چيز محبوبتر نيست به سوى او از آنكه روحش كشيده شود و ملحق شود به منادى . و در احاديث معتبرهء ديگر فرمود : هيچ نفسى نمىميرد هرگز تا رسول خدا و امير المؤمنين را نبيند . راوى پرسيد كه چون ايشان را ديد به دنيا بر مىگردد ؟ فرمود نه ، چون ايشان را ديد مىرود به سوى آخرت ، و هر دو مىآيند و رسول خدا مىآيد نزديك سر او مىنشيند و على ( ع ) نزديك پاى او مىنشيند . پس حضرت رسول ( ص ) سر را نزديك گوش او مىبرد و مىگويد بشارت باد تو را ، منم رسول خدا و منم كه بهترم از براى تو از آنچه گذاشته‌اى در دنيا . پس حضرت امير المؤمنين ( ع ) بر مىخيزد و سر را نزديك او مىبرد و مىگويد اى ولىّ خدا شاد باش ، منم على بن ابى طالب كه او را دوست مىداشتى و در اين وقت نفع من به تو مىرسد . پس فرمود كه اين در كتاب خدا است : الَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ لَهُمُ الْبُشْرى فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ لا تَبْدِيلَ لِكَلِماتِ اللَّهِ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ 22 ( يونس ) ، يعنى آنها كه ايمان آورده‌اند و پرهيزگار بوده‌اند ، از براى ايشان است بشارت در زندگانى دنيا و در آخرت ، نيست تبديلى از براى كلمات خدا ، آن است فوز عظيم . و در روايت معتبرهء ديگر فرمود كه چون زبان محتضر بند مىشود رسول خدا ( ص ) و امير المؤمنين ( ع ) حاضر مىشوند و رسول خدا در دست راست او مىنشيند و حضرت امير در دست چپ او ، و حضرت رسول به او مىفرمايد كه آنچه اميد داشتى در پيش روى تو است و آنچه مىترسيدى از آن ايمن گرديدى . پس در بهشت را به روى او مىگشايند و مىگويند اين منزل تو است در بهشت ، اگر مىخواهى تو را بر مىگردانيم به دنيا و آنچه خواهى از طلا و نقره به تو مىدهيم . گويد مرا حاجتى به دنيا نيست . پس در آن وقت رنگش سفيد مىشود و جبينش عرق مىكند و لبهايش به هم كشيده مىشود و بينى او دراز مىشود و آب از ديده‌اش روان مىگردد . و چون جان از بدنش بيرون رفت باز دنيا را بر او عرض مىكنند و او اختيار آخرت مىكند . پس روح با او است و او را غسل مىدهد با آنها كه غسل مىدهند و مىگرداند بدن خود را با آنها كه مىگردانند ، و چون او را كفن كردند و در جنازه گذاشتند و جنازه را برداشتند روح در پيش روى آن جماعت مىرود و ارواح مؤمنان به استقبال او مىآيند و بر او سلام مىكنند و بشارت مىدهند او را به آنچه حق تعالى از براى او مهيّا كرده از نعيم بهشت . و چون او را در قبر گذاشتند روح را به او